Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο

«Χακί» Συνδικαλισμός: «Δεν είμαστε όλοι το ίδιο – Δεν μπορούμε να μπαίνουμε όλοι στο ίδιο καζάνι»

«Χακί» Συνδικαλισμός: «Δεν είμαστε όλοι το ίδιο – Δεν μπορούμε να μπαίνουμε όλοι στο ίδιο καζάνι»

Κύριε Διευθυντά.

Με αφορμή το πρόσφατο άρθρο της ιστοσελίδας σας με τίτλο «Ο χακί συνδικαλισμός και το μαύρο μας το χάλι», θα ήθελα, αν μου επιτρέπετε και με αφορμή ότι εκφράσατε κάποια συγκεκριμένα ζητήματα/ερωτήματα, να επισημάνω κάποια σημεία, με την απαραίτητη διευκρίνιση ότι εκφράζω αποκλειστικά προσωπικές απόψεις.

Πρώτον, μεταξύ άλλων αναφέρατε μια γενική εντύπωση που, όντως, έχει καλλιεργηθεί τεχνηέντως, ότι υπάρχει κάποιου είδους κόντρα στις ΕΔ λόγω του συνδικαλισμού.

Να με  συμπαθάτε, αλλά κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει, τουλάχιστον από την πλευρά των Ενώσεων που πρόσκεινται στην ΠΟΕΣ (για την άλλη πλευρά δεν μπορώ να μιλήσω εγώ, ας το κάνουν οι ίδιοι εάν το επιθυμούν).

Εμείς, ούτε μηνύσεις έχουμε κάνει σε κανέναν, ούτε αγωγές κατά συναδέλφων, ούτε αιτήματα για πειθαρχικές διώξεις έχουμε στείλει, ούτε επιστολές στην Ηγεσία, πολιτική και στρατιωτική, με τις οποίες να διαμαρτυρόμαστε γιατί μιλάνε και με τους άλλους, ούτε πρωτοβάθμιες Ενώσεις έχουμε δει να διαγράφει η ΠΟΕΣ (πόσω μάλλον όσες δεν της ανήκουν), ούτε έχουμε καμία επιθυμία να τους ελέγχουμε όλους. Πάνω απ’ όλα όμως, δεν έχουμε δει ποτέ σε συνέδριο της ΠΟΕΣ να έρχονται πολιτικοί που να λένε εκφράσεις που θα έπρεπε να προβληματίσουν πάρα πολύ έντονα (όπως ότι «τώρα είμαστε πολύ καλύτερα,τώρα έχουμε κερδίσει δικαστήρια», ότι «ο δικαστικός ακτιβισμός κάνει κακό στα δημόσια οικονομικά» ή ότι «σε λίγο θα φύγει … μην πούμε όνομα, εντάξει άστον».

Αλήθεια, ποια είναι τα δικαστήρια που έχει κερδίσει (σε α’ πληθυντικό) ο συγκεκριμένος πολιτικός και που (προφανώς) σχετίζονται με το στρατιωτικό συνδικαλισμό, για να αναφέρθηκαν σε τέτοιο συνέδριο), ως επίσης και ποιοι είναι αυτοί που (πάλι σε α’ πληθυντικό) καλύτερα τώρα; Άραγε ποιος είναι αυτός που θα φύγει;

Η ΠΟΕΣ και οι πρωτοβάθμιες Ενώσεις της, ασχολούνται αποκλειστικά με τη διεκδίκηση και τη διασφάλιση των συμφερόντων των συναδέλφων Στρατιωτικών. Τώρα, αν οι δύο Ομοσπονδίες έχουν μεταξύ τους νομικές ή άλλες διαφορές, αυτό αφορά τις Ομοσπονδίες και κανέναν άλλον:

Ούτε τις πρωτοβάθμιες Ενώσεις, ούτε τους συναδέλφους Στρατιωτικούς, οι οποίοι εγγράφονται στα πρωτοβάθμια και όχι τα δευτεροβάθμια Σωματεία. Παρομοίως, δεν πρέπει να συγχέουμε με τα συνδικαλιστικά θέματα αν συγκεκριμένα πρόσωπα έχουν διαφορές μεταξύ τους.

Δεύτερον, καθ’ όλα τα χρόνια της πορείας που οδήγησε στην ΠΟΕΣ (δηλαδή από το 2004 κι έπειτα), το μόνο «επιβαρυντικό» που έχουμε δει στην πράξηκαι να αφορά την ΠΟΕΣ (στις διάφορες φάσεις και μορφές της) ήταν φημολογίες και φοβίες που διαχρονικά απεδείχθησαν ανυπόστατες.

Για παράδειγμα, ακούσαμε πολλές φορές αυτά τα χρόνια ότι ο πρόεδρος της ΠΟΕΣ θα πολιτευόταν: δεν έγινε ποτέ.

Όλο αυτό το διάστημα τον «χρέωσαν» σε διάφορα κόμματα (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΑΝΕΛ, ΣΥΡΙΖΑ, εσχάτως και ένεκα της πρόσφατης περιβόητης τροπολογίας, στο ΚΚΕ). Πιθανολογώ ότι οι διαρκείς «πολιτικές εκτιμήσεις» συμβαίνουν επειδή ούτε οι ίδιοι που διασπείρουν τέτοιες φήμες δεν έχουν κατασταλάξει τελικά που μπορεί να «ανήκει» και τους συμπεριλαμβάνουν όλους με την ελπίδα ότι κάτι θα κάτσει στο τέλος για να ισχυριστούν ότι… δικαιώθηκαν.

Ακούσαμε, επίσης, ότι ο συνδικαλισμός θα έβαζε βόμβα στην πειθαρχία του στρατεύματος, αλλά από πλευράς ΠΟΕΣ δεν υφίσταται ούτε ένα περιστατικό όλα τα χρόνια, το οποίο να μπορεί να συσχετιστεί με απώλεια ή διατάρραξη της πειθαρχίας. Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει (με την ΠΟΕΣ).

Φτάσαμε μέχρι στο σημείο να ακούμε και ότι η ΠΟΕΣ μόνο με συγκεκριμένο κόμμα διεκδικούσε για τους Στρατιωτικούς και ότι, δήθεν, μόλις άλλαξε η κυβέρνηση σταμάτησαν όλες οι διεκδικήσεις.

Δεν μας ενδιαφέρει ούτε η προέλευση τέτοιων φημών, ούτε ο λόγος που μπορεί να υφίστανται τέτοια φαινόμενα, διότι έχουμε ως αδιάψευστο μάρτυρα τα γεγονότα και εν προκειμένω τα γεγονότα αποδεικνύουν ότι η ΠΟΕΣ ήταν παρούσα με όλες τις κυβερνήσεις, έχει επιχειρήσει να συνεργαστεί με όλες τις κυβερνήσεις, δεν έχει κλείσει σε κανένα κόμμα την πόρτα (πλην μίας περιπτώσεως, για ευνόητους λόγους) και, κυρίως, έχει διεκδικήσει με όλες τις κυβερνήσεις: όποιος θέλει, ας μετρήσει πόσες φορές προσφύγαμε στο ΣτΕ μόνο την τελευταία διετία, έτσι ενδεικτικά.... Διαβάστε περισσότερα